هم پيمايي (Carpooling)
 

همه روزه با ورود خودروهاي جديد به ناوگان حمل ونقل شخصي در سطح كشور (و عدم  خروج خودروهاي فرسوده) بر حجم ترافيك و تراكم عبور و راه‌بندان در مسيرها و محورهاي اصلي شبكه افزوده مي‌شود. درصد رشد تعداد خودروهاي شخصي بالاتر از درصد رشد جمعيت است. نتيجتاً حتي با درنظرگيري فرض ناخواسته "هر خودرو براي يك نفر" ، تردد هر روزه اين حجم از خودروها در سطح شهر باعث افزايش تصاعدي معضلات مي‌گرد.
راحتي، استقلال شخصي، دسترسي آسان (چه در مبدأ و چه در مقصد) از عواملي هستند كه موجب ايجاد مطلوبيت در استفاده از وسيله نقليه شخصي مي‏گردند. همه روزه در بسياري از سفرهاي كاري و روزمره شهري، خودروها به صورت « تك سرنشين » در معابر تردد مي‏كنند و درصد اين خودروها معمولا بالاتر از 50 درصد مي‏باشد. ايجاد راه بندان و اتلاف زمان زيادتر، آلودگي بحراني هوا، افزايش تنش‏ها و استرس هاي رانندگي و وقوع تخلفات و تصادفات زيادتر، معلول اين پديده مي‏باشند.
با توجه به اينكه مالكان اتومبيل شخصي ترجيح مي دهند كه در سفرهاي روزانه شان از خودروي شخصي استفاده كنند روش هم پيمايي كمك شاياني به كاهش چشمگير هزينه‏هاي مادي و روحي افراد و كاهش هرچند جزئي هزينه‏هاي اجتماعي (زمان، آلودگي، ...) خواهد نمود.


هم پيمايي عبارت است از استفاده اشتراكي از يك خودرو توسط افرادي كه مبدا و مقصد تقريبا نزديك به هم دارند (بخش عمده‏اي از مسير آنها مشترك است) و ضمنا زمان سفرهاي رفت و برگشتشان نيز با هم همخواني دارد. هم پيمايي معمولا براي سفرهاي كاري و روزمره (در ساعات اوج صبح و عصر) انجام مي‏شود. در صورتي كه همه سرنشينان خودروي اشتراكي، مالك خودرو باشند به تناوب راننده خودروي خود و حامل سايرين خواهند بود و در غير اين صورت بسته به توافق طرفين هزينه‏ها به اشتراك گذاشته مي‏شود.